Maastricht Festival IndeMaak 2010
voorstellingen
Het Eenzame Westen
In het godverlaten dorp Leenane heerst werkloosheid, zijn de kerkbanken leeg, en vinden er regelmatig moorden plaats binnen huiselijke kring. Schreeuwen naar nonnen en hondenoren afknippen, in dit dorp gaan humor en pijn hand in hand. Het Ierse stuk Het Eenzame Westen is een grotesk portret van de mens die voor wreedheid kiest als middel om zijn kwetsbaarheid te maskeren. We volgen twee verbitterde broers die elkaar naar het leven staan, een jonge priester die probeert de gemeenschap te herstellen, en een jong meisje dat een verboden liefde najaagt. Een donkere satire over samen eenzaam zijn.
Tekst: Martin Mcdonagh
Regie: Daria Bukvic
Spel: Vincent van der Valk, Evelien Bosmans, Vanja Rukavina, Bram Suijker
Vormgeving: Pascal Leboucq
Medea
Medea leeft aan de rand van de samenleving, als een parasiet terend op de grote stad. Opgejaagd, verslagen, veracht, zonder land, zonder huis en nu ook nog verraden door haar grote liefde Jason, die zijn toevlucht zoekt in een huwelijk met een ander.
Maar Medea is niet een vrouw die vlucht, zij gaat de confrontatie aan.
Met verstrekkende gevolgen.
Op de puinhopen van de Tweede Wereldoorlog schreef Jean Anouilh zijn Medee, een vrije bewerking van de klassieke versies van Euripides en Seneca. In dit onheilspellende stuk stelt hij vragen over de verantwoordelijkheden van individu en samenleving, een vraagstuk dat vandaag de dag weer op scherp staat. Want op welke manier speel je mee als je altijd buiten spel staat?
Tekst: Jean Anouilh
Vertaling: Johan van der Woude
Regie: Ilmer Rozendaal
Spel: Bram van der Kelen, Naomi Velissariou en Joren Seldeslachts
Toneelbeeld: Karl Philips
Coach: Christophe Aussems
Coach toneelbeeld: Geert Peymen
Techniek: Kishan Singh
In samenwerking met de Queeste
White World
We have enemies
Who we must fear
We have enemies
Who break our dreams
We have enemies
Who break our country
So we must fight
Against this terror
Ver, ver hier vandaan ligt een land waar iedereen tegen elkaar zingt in plaats van spreekt. Een land waar iedereen gelukkig is, maar tevens een land waar angst heerst. Een grote angst voor de vijand die spreekt. Zij die je kunnen ompraten naar de donkere wereld. Winston leeft in het zingende land. Maar wanneer hij een onbekende vrouw ontmoet begint zijn twijfel over wat goed en fout is.
Een musical over de twijfel aan Ôde waarheidÕ.
Tekst: naar 1984 - George Orwell
Regie / Muziek: Robin Coops www.robincoops.com
Acteurs / zangers: Anne Boeschoten, Thomas de Bres, Rufus Hegeman
Musici: Jip van Dool - Basgitaar, Wouter Gulikers Ð Percussie,
Lars Konings Ð Piano, Alessandro Rossi - Gitaar
Dramaturgie: Geert Boxtel
Decor / Kleding: Davy van Gerven
Compositie begeleiding: Bart Rademakers
Spel begeleiding: Mark Timmer
Met dank aan:CAT - Yo-opera - Marieke Dijkwel Ð Karel Jansen Ð
Maastricht Toneelstad Festival Ð Kumulus theater.
Donker
Wat je ziet.
1. Vallend
Voor je: blauwer, kleiner, helderder, meer
Achter je: roder, groter, zwakker, minder
2. Kijkend naar iemand die valt
persoon (die valt) wordt roder, vager, kleiner. Gaat steeds trager. Maar verdwijnt nooit.
Een zwart gat is een onwaarschijnlijk raadsel. Iedere dag wordt er ergens in het heelal een geboren. Het is het levenseinde van een zeer zware ster die zijn gewicht niet meer kan dragen en implodeert. Wat overblijft is een gebied in het heelal waar de zwaartekracht zo oneindig groot is dat er niets, zelfs geen licht, uit kan ontsnappen. De eigenschapen van zwarte gaten gaan in tegen onze diepgewortelde intuities over ruimte en tijd. In de buurt van zwarte gaten zijn die namelijk totaal verwrongen. Zo verloopt de tijd dicht in de buurt van een zwart gat trager dan op grote afstand ervan. En lijkt iemand die erin valt, nooit te verdwijnen, terwijl hij dat wel degelijk doet. Gefascineerd door zwarte gaten maakt Davy Pieters deze voorstelling.
Regie: Davy Pieters
Spel: Indra Cauwels, Stefan Jakiela, Nadia van Vuuren, Karel van Laere
Geluid: Jimi Zoet, Reinout Scholten van Aschat, Mattias van de Vijver
Coproductie: Toneelacademie Maastricht en Huis van Bourgondi‘
Vis
(of ik wil alleen maar zwemmen)
Vis vertelt het verhaal van Anna, een meisje dat acht wordt, en haar broertje Mees dat acht geworden zou zijn.
Alleen
Alleen
Alleen is Mees
Een voorstelling over missen. Over heel hard missen en dromen en denken. Over je hoofd niet uit kunnen zetten. Over taart, feest, en onhandig en niet praten niet praten niet niet niet. Over krimpen tot je een visje wordt en weg kan zwemmen in zee‘n die verdampen en wolken worden, tot regen die regent in zeeen, tot zeeen verdampen en wolken worden, tot regenÉ
Een vrolijke voorstelling over verdriet.
Tekst: Annet Bremen
Regie: Marieke Dijkwel
Spel: Arne Baeck, Ruth Bastiaensen en Lien Maes
Vormgeving: Eva Jongen
Begeleiding: Jo Roets
Met dank aan: Laika en de Toneelacademie Maastricht
Hertog Blauwbaards burcht
(Bela Bartok, 1911. Libretto: Bela Balazs)
Blauwbaard, (de man), komt met zijn nieuwe geliefde Judith, (de vrouw), aan in zijn kasteel. De plek waar, volgens verhalen, eerdere vrouwen zijn verdwenen.
ZEVEN GESLOTEN DEUREN // ZWART // WIT // POLYTONAAL //
Judith wil hem vertrouwen. Een klassieke fout.
EEN OPERA // EEN FILMZAAL // EEN RATELENDE PROJECTOR //
Precies honderd jaar geleden, in een tijd waarin men dacht alles te kunnen verklaren, schreef Bela Bartok een gruwelijke ode aan de liefde. En nu, begin 21ste eeuw, is Blauwbaard er nog steeds.